نسخه پی دی اف

مراعات‌های رمضانی ؛ اگر روزه نمی‌گیرید در فضای عمومی حواستان به دیگران باشد

ایمان فروزان‌نیا- در ماه‌رمضان علاوه بر اینکه باید مراعات خوردن و آشامیدن و زبان و رفتارمان را داشته باشیم، باید به رفتارهایمان در جامعه هم حساسیت بیشتری داشته باشیم. به‌ویژه اگر به‌ دلیل عذر و مشکلی از روزه‌گرفتن منع شده‌ایم. توجه به این موضوع که افراد
دور و برمان شرایطی دارند که با شرایط ما تفاوت دارد و رفتار ما می‌تواند باعث اذیت‌شدنشان شود موضوع مهمی است که نباید از آن
غافل باشیم.
در خلوت چیزی بخورید
دور میدان تقی‌آباد ایستاده، یک جوری شیشه آب معدنی را بالا گرفته‌است که از تقاطع احمدآباد دیده می‌شود. اگر به هر دلیلی مثل بیماری قند یا سنگ‌کلیه باید در خیابان چیزی بخورید یا بیاشامید، این کار را مثل آن بزرگواری انجام ندهید که وسط چهارراه یکهو شیشه آب را از توی کیفش درمی‌آورد و آب را قلپ قلپ می‌رود بالا. به داخل یک مغازه بروید، به فروشنده بگویید که عذری دارید و نمی‌توانید روزه بگیرید، بعد غذا یا نوشیدنی‌تان را بخورید. اگر هم در خیابان هستید و مغازه‌ای دورو برتان نیست، این کار را طوری انجام بدهید که توجه عده کمتری را به خودش جلب کند، مثلا رو به دیوار یا در جان‌پناه ورودی یک ساختمان و امثال آن. اگر هم کسی نزدیک آمد و به شما تذکر داد با روی خوش به او بگویید که به دلیل مشکلی که دارید نمی‌توانید روزه بگیرید و مجبور هستید در خیابان غذا بخورید.
سیگار کشیدن همه‌جوره ممنوع
«دودش رو فرو نمی‌برم روزه‌ام باطل نمی‌شه!» خدا نکند که در ماه رمضان به پست افراد سیگاری بخورید که هیچ‌جوره نمی‌توانند بی‌خیال سیگار شوند. خیلی‌هایشان با توجیهاتی مثل اینکه دودش را فرو نمی‌بریم و فقط در دهان نگه می‌داریم سعی می‌کنند سیگار کشیدنشان را توجیه کنند و معلوم نیست کدام آدم بی‌اطلاعی به آن‌ها چنین چیزی گفته است.
البته مشکل اصلی من با این افراد این است که علاوه بر اینکه روزه خودشان را باطل می‌کنند، با آن حجم دودی که تولید می‌کنند دیگران را هم آزار می‌دهند. تصورش را بکنید دود و دم خیابان کم است که یک کارخانه دود سیار هم کنار آدم دود و دم راه بیندازد.
سیر و پر نخورید
حالا قبول که یک عده توان روزه‌گرفتن و تحمل تشنگی یا گرسنگی را ندارند و امکانش را هم ندارند که در خانه بمانند و به ناچار باید در ملأعام چیزی بخورند ولی یک عده آن‌قدر که در ماه رمضان در خیابان چیزی می‌خورند در ایام عادی چیزی نمی‌خورند. انگار اگر جلوی چشم بقیه غذا نخورند، غذا از گلویشان پایین نمی‌رود و آدم به شک می‌افتد که نکند علاوه بر مرض جسم، مرض دیگری هم دارند. کسی نمی‌گوید در ماه رمضان همه باید روزه بگیرند ولی اینکه یک نفر وسط خیابان دو تا ساندویچ سرد با نوشابه را نوش‌جان کند نه تنها باعث آزار دیگران می‌شود، بلکه برای سلامتی خودش هم ضرر دارد. می‌شود کمی غذا یا نوشیدنی در خیابان خورد و خوردن وعده اصلی غذا را به خانه یا یک فضای غیرعمومی موکول کرد. به هر حال ماه رمضان است و کمی مراعات هیچ‌کسی را نمی‌کشد حتی کسی که نمی‌تواند روزه بگیرد.
به فکر افراد کم‌توان باشیم
در کنار نکاتی که گفته شد و این موضوع که افرادی که در ماه‌رمضان روزه نمی‌گیرند باید مراعات افراد روزه‌دار را بکنند، مدیریت شهری هم باید فضاهایی را مهیا کند که افراد بیمار یا سالمندان که دیگر توان روزه‌گرفتن ندارند بتوانند برای خوردن یا نوشیدن از آن استفاده کنند. مثلا در کنار آب‌خوری‌ها پارتیشن‌هایی نصب کنند که افراد بتوانند پشت آن‌ها کمی آب بنوشند بدون اینکه توجه دیگران را به خودشان جلب کنند و نه خودشان معذب باشند و نه دیگران. یا در ادارات و سازمان‌ها اتاق کوچکی در نظر گرفته شود تا افرادی که برای روزه نگرفتن عذر شرعی دارند، به آنجا بروند و به اندازه رفع نیاز آب یا غذا بخورند. با درک شرایط افراد بیمار و کم‌توان و ایجاد این شرایط می‌توان از آن‌ها انتظار متقابل داشت تا شرایط افراد روزه‌دار را درک کنند و در ملأعام طوری رفتار نکنند که باعث آزار دیگران باشد.
خودرو خانه نیست
والا در هیچ جای دنیا، داخل خودرو حریم خصوصی محسوب نمی‌شود. بعد من نمی‌دانم که چرا یک عده علی‌رغم گفتن همه، اعتقاد راسخ دارند که خودرو هم چهار‌دیواری است و چهار‌دیواری هم که اختیاری است. در ماه رمضان تا داخل خودرو می‌نشینند، فکر می‌کنند از چشم مردم کوچه و خیابان نامرئی شده‌اند و شروع به خوردن و آشامیدن می‌کنند. نگاه‌شان هم که می‌کنی، رویشان را آن‌‌طرف می‌کنند که مثلا ما چیزی نمی‌بینیم. خب دوست عزیز وقتی از این‌طرف شیشه تو من را می‌بینی و رویت را آن‌طرف می‌کنی، من هم می‌توانم تو را ببینم. تازه حتی اگر فرض کنیم خودرو حریم خصوصی است، قانون، روزه‌خواری در «انظار عمومی و معابر» را جرم تلقی کرده است و افرادی که دست به این کار می‌زنند باید منتظر جریمه نقدی باشند و حتی ممکن است خودرو شخصی‌شان هم توقیف و به پارکینگ منتقل شود.
مسافر با مراعات باشیم
خیلی‌ها تا ماه رمضان می‌آید، یادشان می‌افتد که چقدر سفر دوست دارند و می‌روند سفر. بعضی‌ها هم فقط تا خارج شهر می‌روند و آب و هوایی عوض می‌کنند(!) و برمی‌گردند. البته این موضوع ایرادی ندارد، شرع و اخلاق اجازه‌اش را داده‌است و هیچ مشکلی نیست ولی مشکل آنجاست که وقتی به شهر دیگری می‌رسند یا به شهر خودشان برمی‌گردند، فکر می‌کنند بقیه هم مثل خودشان مسافر هستند و بدون مراعات حال دیگران چیزی می‌خورند. نکته دیگر اینجاست که آن‌ها خودشان می‌دانند که مسافر هستند یا از شهر خارج شده‌اند و دوباره به شهر برگشتند ولی دیگران از این موضوع خبر ندارند و غذا خوردن آن‌ها را به پای روزه‌خواری می‌گذارند و نگاه‌شان نسبت به دین‌داری افراد جامعه خراب می‌شود. پس اگر مسافر هستیم، مراعات دیگران را هم بکنیم.
جریمه روزه‌خواری
تظاهر به روزه‌خواری از نظر قانون جرم است و طبق ماده ٢١ قانون دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری، امکان دستگیری متهم وجود دارد.
مشهود بودن جرم برای برخورد ضابطان قضایی کافی است و برای رسیدگی به این جرم، مستندات و گزارش مأموران در کنار اظهارات متهم مورد بررسی قرار می‌گیرد. براساس اصول حقوقی باید احراز این جرم با دلیل و مدرک اثبات شود.
یعنی اگر فردی در حیاط خانه‌اش روزه‌خواری کند هر چند همسایه او را ببیند جرم نیست، اما اگر خارج از خانه به عمد و به قصد تظاهر، مرتکب این عمل شود، جرم است و به ضابطان این اجازه داده شده است که فرد روزه‌خوار را بازداشت کنند. یعنی اگر کسی سهوا و از روی بی‌توجهی در ملأعام چیزی بخورد جرم مرتکب نشده است.
در قانون برای فرد روزه‌خوار در ملأعام جریمه نقدی و بازداشت در نظر گرفته شده‌است.

itbaran.ir شرکت داده پردازی باران شرق توس